Historia szkoły

• • W rocznicę obchodów 1000-lecia Państwa Polskiego zapadła ważna decyzja władz  oświatowych, a konkretnie ówczesnych władz powiatowych, zatwierdzająca budowę czwartej szkoły podstawowej w Sokółce. Na miejsce budowy wybrano teren za miastem, zwany koszarami. Tu bowiem w 1889 r. wybudowano bloki dla potrzeb wojska. Mimo, że wojsko stacjonowało tylko do wybuchu II wojny światowej, nazwa dochowała się do czasów powojennych, a nawet dzisiejszych. Podczas ostatniej wojny budynki koszarowe w znacznej części zostały zniszczone. Na fundamentach jednego z nich powstała nowa szkoła. Budowało ją Podlaskie Przedsiębiorstwo Budowlane pod kierownictwem pana Aleksandra Jaroszewicza przez około 3 lata. 16 sierpnia 1968 r. budynek  przekazano  do   użytku. Klucze uroczyście  wręczono pierwszej kierowniczce szkoły pani Stanisławie Zalewskiej.

    Wielki wkład pracy w zagospodarowanie budynku, zorganizowanie pracy Szkoły Podstawowej nr 4 włożyła kadra nauczycielska w składzie:

    • Władysława Jasielczuk
    • Stanisława Badura
    • Walentyna Tur
    • Eugenia Trwoga
    • Janina Jancewicz
    • Władysława Szczebiot
    • Apolonia Mozolewska
    • Zofia Bondaryk
    • Bronisław Czaplejewicz
    • Leokadia Borys
    • Ludmiła Jarosz
    • Wiera Żuk
    • Zoja Ancypo
    • Nina Ciuruś
    • Władysław Krajewski
    • Bernadeta Puczyłowska
    • Helena Romańczuk
    • Józefa Matuk
    • Genowefa Arciuch
    • Władysława Misterko
    • Krystyna Czołpińska

    Jednocześnie ze Szkołą Podstawową nr 4 została zorganizowana i zlokalizowana w tymże budynku Zasadnicza Szkoła Rolnicza pod kierownictwem  pana Kazimierza Wołyńca, która opuściła nas w 1974 r.

    Dobre warunki lokalowe skłoniły władze oświatowe do przeniesienia dzieci specjalnej troski ze Szkoły Podstawowej nr 3 (obecnie „dwójki” ) do  Szkoły Podstawowej nr 4. Dzieci klas specjalnych uczyły się w tej szkole do 1984r do chwili usamodzielnienia się Szkoły Podstawowej Specjalnej.Budynek szkoły 1000-latki był najbardziej okazały w Sokółce. Dobrze wyposażone klasopracownie, największa w mieście sala gimnastyczna stały się miejscem konferencji przedmiotowo – metodycznych, zawodów sportowych i różnych imprez artystycznych. Nowa  szkoła w ówczesnym czasie była chlubą Wydziału Oświaty, którym kierował pan Józef Zalewski.

    Dobra baza lokalowa umożliwiła pobyt grup przedszkolnych w różnych okresach czasu.

    W wyniku reorganizacji sieci szkolnej w Sokółce w 1974 r. polegającej na połączeniu Szkoły Podstawowej nr 2 ze Szkołą Podstawową nr 1 zmieniony został  numer naszej szkoły na nr 3 i pod tym numerem szkoła funkcjonuje do dziś.

    Ważną datą w dziejach szkoły jest 8 maja 1975 r., kiedy to Szkole Podstawowej nr 3 nadano imię Walerego Wróblewskiego i wręczono sztandar ufundowany przez Komitet Rodzicielski. Odsłonięto też tablicę pamiątkową na froncie budynku.

    Największym wydarzeniem była reorganizacja szkoły, która  nastąpiła 1 września 1996r Kuratorium Oświaty i Wychowania w Białymstoku powołało do życia II Liceum Ogólnokształcące w Sokółce w budynku Szkoły Podstawowej nr 3 w Sokółce.

    Od 1 stycznia 1997 r. powstaje Zespół Szkół Ogólnokształcących w Sokółce obejmujący te dwie szkoły. Liceum Ogólnokształcące, które funkcjonowało 6 lat ukończyło 176 uczniów.

    Reforma oświatowa w końcu lat 90-tych zmieniła strukturę szkolnictwa  w Polsce. Powołano do życia gimnazja. Od 1 IX 1999 r. w Zespole Szkół Ogólnokształcących w Sokółce funkcjonowały trzy szkoły o różnych cyklach kształcenia.

    Po wygaśnięciu Liceum od 1 IX 2002r do dziś w skład Zespołu Szkół Ogólnokształcących wchodzi Szkoła Podstawowa nr 3 i Gimnazjum nr 2 w Sokółce. Ogółem uczy się ok.550 uczniów w 10 oddziałach szkoły podstawowej i 9 gimnazjum. Pracuje 43 nauczycieli i 19 pracowników administracyjno – obsługowych.

    W minionym 40-leciu szkoła miała 5 dyrektorów i 6 zastępców.
    W latach 1968-1971 kierowniczką „czwórki” była śp. Stanisława Zalewska a jej zastępcą Władysława Jasielczuk.

    Przez następne 2 lata kierował szkołą  Romuald Puczyłowski z Władysławą Jasielczuk, a przez rok 1973 – 1974 funkcję już nie kierownika, a dyrektora pełniła Władysława Jasielczuk, a zastępcą  Janina Jancewicz. Od  początku roku szkolnego 1974 – 1976 dyrektorem został  Stanisław Omachel, który pełnił funkcję przez 12 lat. Zmieniali się jedynie zastępcy dyrektora. W latach 1974-1977 obowiązki wicedyrektora pełniła Zoja Ancypo, a przez 2 lata Kazimierz Taudul. Od 1986r po odejściu Stanisława Omachela, dyrektorem szkoły został  Kazimierz Taudul,  a wicedyrektorem  Teresa Rygasiewicz.

    W minionym 40-ciu funkcjonowania szkoły pracowało ogółem 139 nauczycieli.  Część zmieniła miejsce pracy,  wyjechała za granicę,  bądź zrezygnowało z zawodu. 8 naszych koleżanek i kolegów nie żyje:

    • Stanisława Zalewska
    • Genowefa Arciuch
    • Władysław Krajewski
    • Leokadia Borys
    • Władysława Misterko
    • Stanisława Badura
    • Krystyna Czubata
    • Bronisław Czaplejewicz

    Dzięki zaangażowaniu, wytężonej często niełatwej pracy nauczycieli i wychowawców możemy szczycić się znacznymi osiągnięciami w różnych dziedzinach działalności naszej placówki. Do nich należą: konkursy przedmiotowe, sport, działalność artystyczna dzieci, organizacje uczniowskie takie jak ZHP i PCK i inne. Uczniowie klas najstarszych rokrocznie startowali w konkursach przedmiotowych izajmowali znaczące miejsca w rejonie, a nawet w województwie. Do najbardziej wymiernych osiągnięć naszych uczniów należy zaliczyć sukcesy sportowe w łyżwiarstwie, piłce ręcznej, szachach oraz niektórych konkurencjach lekkoatletycznych.

    W kronikach odnotowana jest „złota zima” 1985r. , kiedy to nasi uczniowie w „Błękitnej Sztafecie” i Złotym Krążku” zajęli dwa I miejsca na ogólnopolskich zawodach o Puchar „Świata Młodych”, które odbywały się  w Sokółce  na lodowisku Szkoły Podstawowej   nr 1. Nie sposób wymienić innych osiągnięć naszych łyżwiarzy wykraczających poza granicę województwa białostockiego. Najcenniejszymi są: IV miejsce na Igrzyskach Zimowych w „Błękitnej Sztafecie” w Cieszynie w 1986 roku i IV miejsce tego samego szczebla w „Złotym Krążku” zajęte przez chłopców w Nowym Targu w 1984 roku. Jest to niewątpliwie zasługa wszystkich nauczycieli w-f, a szczególnie pani Jadwigi Krychniak, która pracując w naszej szkole zapoczątkowała pasma sukcesów. Kontynuował je  Andrzej Wysocki. Niemały jest także udział Kazimierza Taudula w sukcesach sportowych szkoły nie tylko w łyżwiarstwie ale i innych dyscyplinach sportowych, między innymi w piłce ręcznej, w której to dyscyplinie należeliśmy do czołówki województwa przez kilka kolejnych lat.

    O innych osiągnięciach w sporcie szkolnym można mówić wiele i wcale one nie  będą  takie przeciętne. Wymienić należy  także sukcesy naszych szachistów (m.in. 4 miejsce w Polsce), których szkolił pan dyrektor Stanisław Omachel, a dzisiaj te świetne tradycje kontynuuje pan Jarosław Raczkowski.

    Zainteresowania i uzdolnienia były rozwijane poprzez wycieczki turystyczno-krajoznawcze. Co roku organizowano kilka wycieczek. Nauczyciele pracowali także w czasie ferii i  wakacjach, na zimowiskach, półkoloniach, koloniach letnich i obozach wędrownych. Ta ostatnia forma letniego wypoczynku w naszej szkole była najbardziej popularna. Przez szereg lat ze szkoły wyruszały w Polskę nawet po 4 obozy wędrowne. Wielu z nas zaliczyło po kilka obozów jako kadra prowadząca, ale  niewątpliwym rekordzistą jest Władysław Krajewski, który przemierzył Polskę wzdłuż  i  wszerz prowadząc ponad 100 obozów, z tego wiele z uczniami naszej szkoły.

    Na przestrzeni 40-lecia działalności szkoły liczba uczniów wahała się od 500 do 600. W ślady swoich nauczycieli poszło 50 uczniów. Dziesięciu z nich pracuje w naszej szkole: Anna Andrzejewska, Dorota Kamińska,  Adam Kowalczuk, Barbara Tolko, Dorota Szczesiul, Katarzyna Daszuta, Alina Jakimiec, Małgorzata Jankiewicz,  Radosław Kacunel.